BAZA
DRZEWORYTÓW

Baza Danych

00000827
materiał (podłoża): papier
technika: drzeworyt wzdłużny
wymiary: 28,7 x 18 cm
datowanie odbitki drzeworytniczej: 1801-1841
opis: Chrystus w aureoli i z wieńcem korony cierniowej na głowie, stoi w pomieszczeniu arkadowym skierowany twarzą do widza, ręce trzyma przed sobą spętane sznurem. Głowa pochylona na lewe ramię, włosy długie do ramion, rysy twarzy podkreślone światłocieniem. Jezus ukazany w długiej szacie na powierzchni której kładzie się ukośne szrafowanie oddające fałdy stroju, na nogach sandały. Na piersi zawieszony krzyż. Podłoga oddana płasko w formie ukośnej kratownicy, tło ciemne, zdobione wzorem roślinnym wykonanym w technice tonowej. Kolumny i łagodny łuk sklepienia ujęty symetrycznie, baza i zwieńczenie zdobione stylizowanym ornamentem roślinnym. W dole wydzielone pole z napisem w języku polskim.
motyw ikonograficzny: aureola , Jezus Chrystus , korona cierniowa , krzyż , ornament roślinny , sznur
stan zachowania: dobry
napisy i znaki: OBRAZ PANA IEZVSA/ NAZARANISKYeGO , (u dołu)
numer inwentarza: ECT.3060
uwagi: Wizerunek wzorowany jest na cudownej figurze Jezusa Nazareńskiego, datowanej na 1700 rok, która znajdowała się w kościele księży trynitarzy na Antokolu w Wilnie. Kult Jezusa Nazareńskiego związany jest z tradycją zakonu trynitarzy, który powstał w średniowiecznej Hiszpanii, w czasie rekonkwisty. Charyzmatem zgromadzenia było wykupywanie braci chrześcijan z rąk niewiernych Maurów. Wszędzie tam, gdzie powstawał kolejny zakon, pojawiała się także kopia pierwowzoru "Chrystusa Spętanego", znajdującego się w Madrycie. W Polsce obszarem działania trynitarzy były Kresy, na których prowadzono misję wykupywania chrześcijan z niewoli u Tatarów. Z upływem czasu wizerunek Jezusa Nazareńskiego zaczął symbolizować wyzwolenie od grzechu i wyrażał akt ekspiacji. Drzeworyt pochodzi z kolekcji Józefa Gwalberta Pawlikowskiego (1793-1852) - mecenasa sztuki i kolekcjonera, działacza gospodarczego i politycznego. Wśród różnorodnych zbiorów J. G. Pawlikowskiego gromadzonych w Medyce, znalazła się tam również unikatowa kolekcja 143 drzeworytów ludowych. Tworzona była od lat 30. do 50. XIX wieku, w okresie, kiedy działali ostatni drzeworytnicy wykonujący swe usługi dla ludności wiejskiej. W gromadzeniu ludowych drzeworytów Pawlikowskiemu pomagał Kajetan Wincenty Kielisiński, rysownik i rytownik. W czasie swoich wędrówek po Galicji, Mazowszu, Lubelszczyźnie i Wielkopolsce nabywał on grafiki od drzeworytników i sprzedawców dewocjonaliów. Kilka drzeworytów ludowych pozyskanych zostało także przez Teofila Żebrawskiego. W 1921 roku drzeworyty wraz z całym zbiorem Pawlikowskiego, trafiły do Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie, przekazane tam przez wnuka Jana Pawlikowskiego. W latach 40. XX w. znalazły się w zbiorach Biblioteki Akademii Nauk USRR, obecnie w Lwowskiej Narodowej Naukowej Bibliotece Ukrainy im. Wasyla Stefanyka (przechowywane w Oddziale Sztuki mieszczącym się w Pałacu Baworowskich). Poprzedni numer inwentarzowy w kolekcji Pawlikowskiego: 407.
fotografia: Merduch, Jurij , 2013
opracowanie dokumentu: Graff, Grzegorz, 2013.08.14,
instytucja: Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie
.
.
Moja galeria / Loguj
Login
Hasło
Midas Browser
Powered by Midas Browser ©