BAZA
DRZEWORYTÓW

Baza Danych

00000810
materiał (podłoża): papier
technika: drzeworyt wzdłużny
wymiary: 13,5 x 8,8 cm
datowanie odbitki drzeworytniczej: 1801-1841
obiekty związane: odbitka graficzna , Chrystus Kobylański , 5000000769 odbitka graficzna , Matka Boska Gidelska , 5000000770
opis: Drzeworyt w kompozycji pionowej, ujęty podwójną ramką, przedstawia św. Wojciecha z długimi włosami, brodą i wąsami, w aureoli i stroju biskupa, z krzyżem-pektorałem na piersi, na głowie infuła, w lewej ręce pastorał, w prawej atrybuty: palma męczeństwa i wiosło. Święty ukazany w całej postaci, hieratycznie, stoi na pofalowanym gruncie, po lewej ma kościół, po prawej drzewo, tło jasne, gładkie, zdobione stylizowanym pąkiem kwiatowym nad wieżyczką kościoła zwieńczoną krzyżem, w lewym górnym narożniku Oko Opatrzności z wiązkami promieni. Rysunek oddany cienką, zróżnicowana kreską (pionowe lub ukośne szrafowanie fałd stroju, gruntu, dachu kościoła, powierzchni wiosła i pnia drzewa), liczna pola zdobione wzorem roślinnym lub gęstym tonowym punktowaniem (powierzchnia płaszcza i infuły, korona drzewa i cebulasta wieżyczka kościoła). Dołem nieudolnie poprowadzony napis oznaczający: Obraz świętego Wojciecha.
motyw ikonograficzny: aureola , infuła , kościół , krzyż , Oko Opatrzności , palma męczeństwa , pastorał , święty Wojciech , wiosło , włócznia
stan zachowania: dobry
napisy i znaki: obraZ, SWietego. WOYCiecha , (u dołu)
numer inwentarza: ECT.3096
uwagi: Święty Wojciech (ok. 956-997), pochodził z Czech, biskup i misjonarz, patron Polski. Zginął jako męczennik z rąk pogańskich Prusów podczas głoszenia Ewangelii. Król Bolesław Chrobry rozkazał wykupić jego ciało na wagę złota i pochować w Gnieźnie. Relikwie wykradzione przez księcia czeskiego Brzetysława w 1038 r. spoczęły w Pradze. W zbiorze Pawlikowskiego występują trzy podobne do siebie drzeworyty pod względem stylistycznym, ze zbliżonym wzornictwem pisma i o podobnych wymiarach (patrz związki między obiektami w bazie). Zwraca uwagę także charakterystyczne odbicie stylizowanego kwiatu w narożu, co sugerować może, że wszystkie odbitki pierwotnie zostały odbite na jednym arkuszu z tego samego czteropolowego klocka. Drzeworyt pochodzi z kolekcji Józefa Gwalberta Pawlikowskiego (1793-1852) - mecenasa sztuki i kolekcjonera, działacza gospodarczego i politycznego. Wśród różnorodnych zbiorów J. G. Pawlikowskiego gromadzonych w Medyce, znalazła się tam również unikatowa kolekcja 143 drzeworytów ludowych. Tworzona była od lat 30. do 50. XIX wieku, w okresie, kiedy działali ostatni drzeworytnicy wykonujący swe usługi dla ludności wiejskiej. W gromadzeniu ludowych drzeworytów Pawlikowskiemu pomagał Kajetan Wincenty Kielisiński, rysownik i rytownik. W czasie swoich wędrówek po Galicji, Mazowszu, Lubelszczyźnie i Wielkopolsce nabywał on grafiki od drzeworytników i sprzedawców dewocjonaliów. Kilka drzeworytów ludowych pozyskanych zostało także przez Teofila Żebrawskiego. W 1921 roku drzeworyty wraz z całym zbiorem Pawlikowskiego, trafiły do Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie, przekazane tam przez wnuka Jana Pawlikowskiego. W latach 40. XX w. znalazły się w zbiorach Biblioteki Akademii Nauk USRR, obecnie w Lwowskiej Narodowej Naukowej Bibliotece Ukrainy im. Wasyla Stefanyka (przechowywane w Oddziale Sztuki mieszczącym się w Pałacu Baworowskich). Poprzedni numer inwentarzowy w kolekcji Pawlikowskiego: 1200.
fotografia: Merduch, Jurij , 2013
opracowanie dokumentu: Graff, Grzegorz, 2013.08.13,
instytucja: Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie
.
.
Moja galeria / Loguj
Login
Hasło
Midas Browser
Powered by Midas Browser ©